– Karen Blixen

Disorder | Rating
Paranoid: Moderate
Schizoid: High
Schizotypal: Moderate
Antisocial: High
…Borderline: Low
Histrionic: Moderate
Narcissistic: High
Avoidant: Low
Dependent: Low
Obsessive-Compulsive: High

URL of the test: http://www.4degreez.com/misc/personality_disorder_test.mv
URL for more info: http://www.4degreez.com/disorder/index.html

Test gayet basit, anlamlı ve sonuçları da gayet tutarlı. High çıkan bozukluklarımı inceledim:  Schizoid personality disorder (SPD) is a personality disorder characterized by a lack of interest in social relationships, a tendency towards a solitary lifestyle, secretiveness, and emotional coldness. >> Mesela bu yalnız olma sebebim için harika bir bahane.

Obsessive–compulsive disorder (OCD) is an anxiety disorder characterized by intrusive thoughts that produce uneasiness, apprehension, fear, or worry, by repetitive behaviors aimed at reducing anxiety, or by a combination of such thoughts (obsessions) and behaviors (compulsions). >> OMGWTF???

Antisocial ve narsisstic olayını tahmin edebiliorz zaten.

Valla kendimi iyi hissettim bu test sayesinde.  Sorun bende değilmiş, hastaymışım meğersem sdfds.

Öncelikle “vergi” sebebiyle kapatılan youtube hakkında yazılmış bir yazı var. “Ama youtube da vergi vermiyor yeaaa” demeden önce okunması gerekiyor. Kendisi burda.

Ayrıca pek çoğumuzun yanlış bildiği bir şey var -ben de öğreneli çok olmadı-: Google’ın Türkiye ofisi bulunmakta. Kendisi google’ın diğer pek çok ülkedeki ofisleri gibi aracı görev görmekteymiş. Üstte verdiğim yazıda bunu güzelce açıklamışlar. Bunu takiben bir de google avukatlarının açıklaması var, isteyenler onu da burdan okuyabilir.

Unutmayalım ki sansüre karşı olan bizlerin derdi “youtube” değil. Bizim derdimiz “sansür”. Geçtiğimiz cumartesi Kadir Has Üniversitesi’nde çok güzel bir toplantı gerçekleştirildi, internetten de canlı yayınlandı. Bu gibi şeylere katılmadan ya da bunları izlemeden atıp tutmak çok kolay. Amaç sadece youtube’un tekrar açılması değil, şu anda erişilemeyen binlerce sitenin tekrar erişilebilir gelmesidir. Daha söylenecek çok şey olsa da, kendi fikirlerimi yazmamakta kararlıyım.

Sansüre karşı durmak isteyenler için şöyle bir şey de var:  Sansürsüzİnternet. Bir şeyler yapmak isteyenler bu bildiriyi imzalayabilir, mail grubuna katılıp sonraki adımlarda yer alabilir.

Aydınlık günler dilerim.

Geç olsun güç olmasın diyerek, şu an konu tekrar açılınca, blog’a da koyayım burda da olsun istedim.

Bu pek güzel The Animals parçamız:

httpv://www.youtube.com/watch?v=mmdPQp6Jcdk

Bu da Kenan Doğulu’nun parçası:

httpv://www.youtube.com/watch?v=UKjldYjBA1Y

Saat 18.30da yurttan ciktik. Para cekmem gerektigi icin gittim bankamatikteki siraya girdim. Saniyorum ki 18.35 civari ringe binmek icin meydana gelmistim ki, ringe binme sansimi arttirma amaciyla rektorlugun onune gitmeye karar verdim(bilmeyenler icin, ring once rektorlukten geciyor ve orda genelde cok fazla insan biniyor).

Lanet olasi ring gelmedikce benim sinir katsayim da artmaya basladi. Cunku zaten saat olmus 18.40 ve benim 19.00da toplantim var. Bu arada daha yemek yemem gerekiyor. Kendi planlarima gore 18.35 gibi yukarda oluruz, o arada yemegi yerim, en gec de 19.05 gibi toplantiya gecerim seklindeydi. Gelin gorun ki bu planlarin hepsi suya dustu. Cunku gerizekali ring yasli bir profesorumuz icin yolunu degistirmis. Evet yanlis duymadiniz. Ringimiz yolunu degistirmis ve tahmin edersiniz ki, bu yol degistirmenin sonucunda ring rektorlukten gecmeden direk meydana gitmis, arkada kac kisi bekler, bunlar ogrenci midir, isleri var midir, burasi okul mudur kimin umurunda? Aksam o saatte bir tane ringin geziyor olmasinin yani sira, bu ringimiz de sadece ve sadece bir kisi icin yolunu degistirebilme luksune sahip. Iste bu okulun ogrenci temelli politikasi bu sekilde malesef.

Profesor yasli olabilir, yuruyemiyor olabilir, vakit onun icin cok degerli olabilir ama kral gelse arkadaki onlarca kisinin vaktini harcamaya hakki yoktur. Okulun her tarafinda istek vakfi arabalari gezip onlari tasima gorevini ustleniyor zaten. Ringi ozel araba gibi kullanmak da nedir ya? Bu olay yuzunden saat 18.55te cikabildim yukari. Resmen 20 dk ring bekledim. Bu arada zaten benim kayislar atmisti.

Zaman kaybetmemek adina, ring beklerken, aydini arayip benim yemegi soyleyin onu da beklemeyim bari demistim. Yukari ciktim masaya oturdum, zaten rage halindeyim sinirli sinirli bakiniyor ve kimseyle konusmuyorum, bir de bu sinirli halimin uzerine yemegin gelmesi gecikince ben iyice cildirdim. Aslinda cildirdigim sey yemegin gec gelmesi degil, mekanin yaptigi hareketti. Ben bir garsona “isim var, yemek kac dk sora cikicak, ona gore kalkicam” dedigimde eger mekanda biraz olsun etik bir anlayis varsa durustce cevap verir. Adam orda bana 10 dk sora cikicak dese, efendi efendi kalkicam gidicem toplantima ve mekana da hic kizmicam. Fakat simdi sen boyle bir durumda bana “pisti simdi almaya gidiyorum” diyip 10 dk kadar bekletirsen, ben seninle her turlu iliskimi keserim. Zaten bir daha kimse de rossodan bir sey yedirtemez bana.

Tum bu olaylarin neticesinde, yemegimi tatsiz tutsuz bir sekilde 5 dk icinde bitirmeme ragmen toplantiya 20 dk gec kalmis oldum. Bu olaydaki katkilarindan dolayi ringe ve garsona basta olmak uzere herkese tesekkur ederim.

Gelmek istedigim nokta ise, boyle ufacik seyler buyudukce buyuyor bende iste. Bu kadar basit seylerin bu kadar karmasiklasmasi ve sorun haline gelmesi beni gercekten sasirtiyor. Cuvaldizi kendime batiriyorum, cok sorunsuz bir insan degilim ama gene de soyle bir dusununce cok da haksiz sayilmam gibi geliyor. Uzun lafin kisasi, bu kadar ufak seyler bile cileden cikartabiliyor beni, katlanilmaz hale geliyor. Umarim en kisa surede “gormezden gelme” olayini ogrenirim.

Seruvenimiz sabah saat 10 sularinda uyanmam ile basladi. Gece 3 gibi yatan bunye bu uyanisa dirense de, esek gibi kalktim. Kahvalti falan filan derken saat 11.15 civari hastanedeydik. Hastaneye gidene kadar trafikte kafayi yemis olan ben, hastanede iyice kafayi yedim acikcasi. Burokrasi falan bunlar cok cirkin seyler ve keske bunlar gerekli olmasa.

Hastaneye girip kayit falan yaptirdiktan sonra doktorlarin yanina gittik. Ilk olarak kulak burun bogaz uzmanina gittim. Banyodan sonra kulagimda rahatsizlik oldugunu soyledim. “Otur bakalim” dedi ve bana teknolojinin harikaliklarini gosterdi. Kulagima, burnuma falan o kamerayi sokup ekrandan gormemi sagladi. Paranoyamin sebepsiz oldugunu ve kulagimin son derece temiz oldugunu kendi gozlerimle gordum valla. Gene de bir ses testi yaptiralim dedi gittik onu da yaptirdik. Kulaklarim iyi duyuyormus ama bir seyi duymada sorunum varmis. Kulaklik takip takmadigimi sordular, cevap olarak “valla pc basinda surekli kulaklik kullaniyorum” diyince guzelce uyardilar beni. Artik kulakligi oyun oynamadigim surece kullanmicam. Doktor ozellikle uyardi cunku. Ama kotu haberler burundan geldi. Yillar yili diyorum ben burnumdan nefes alamiyorum diye de, bu kadar kotu oldugunu bilmiyordum. Doktor bile panik oldu ameliyati yaptir artik falan dedi. Bildigim burnumun icinde bosluk yok yahu. Cok fenaydi. Yazin ameliyat yollari gozukuyor artik.

Ikinci olarak da belimdeki agri icin fizyoterapiste gittim. Bir iki yuru yat kalk falan yaptirdiktan sonra bir sorun yok ama MR cektir bi bakalim dedi. Yusuf yusuf bir sekilde -3. kata indim ve o gerizekali aletin icine girdim. Ben house’taki gibi soymalarini falan bekliodum ama bildigin kotla girdim. Dugmeler falan da firlamadi valla, House’ta adamin dovmesi bile cikmaya meyilleniyordu :p MR cok cirkin bir aletmis yalniz onu gordum. Basimi agritti nalet sey o nasil bir gurultudur ya. Manyetik alani etkilemiyecek bir maddeden yapilma kulaklik falan neden verilmiyor hastalara anlayamadim. Bos bir zamanimda oturup bakicam buna. Cidden gurultu cok rahatsiz edici. MR sonucumda da cok ciddi bir sey cikmadi ama doktor agir yuk kaldirmayi yasakladi. Ayrica formumu korumam gerekiyormus kilo almamaliymisim. Bu bahaneyle hem spora baslamayi hem de sekeri azaltmayi dusunuyorum. Hadi bakalim.

Uzun lafin kisasi butun gunum hastenede gecti. Umarim uzun bir sure daha yolum dusmez. Ortalikta gezen hasta insanlar, hep bir kosusturmaca, hep bir ordan oraya gondermece ve en kotusu KOKUSU beni hayattan soguttu resmen. Akli olan doktor olmaz bence. Muhtemelen tip’in puanlarinin yuksek olmasi da OSS kascam diye akil sagligini yitirenlerin bolca tercih etmesi. Evet bugun bu yargiya vardim. Cunku akli olan kimse ne hasta insanlarla ugrasmak ister(bilakis akli olan kimse insanlarla ugrasmak istemez, hastayi gectim) ne de o kokuya, o kosusturmaya dayanabilir. Bana uzak, muayenelerine yakin olsunlar.

Ha yalniz gittigimiz hastanede stajyer hemsilere vardi saglik yuksek okulundan sanirim. Onlara, doktorlarin yaninda kayit yapan bayanlara ve bazi hemsirelere cok tesekkur ediyorum, gozumu acmak icin sebep verdiklerinden dolayi.(hahahahah)

Hoscakalin.

Yaşadığımız olay Kozyatağı Carrefour’da gerçekleşti. Birkaç ufak iş ve hafif çaplı bir alışveriş için Carrefour’a gittik. Hasta olmamın ve üstüne bir de uzun süre ayakta kalmanın verdiği sonsuz huysuzlukla hadi yemeğe diye BK’ye gittik. Gittiğimizde yan kasada bekleyen iki tane aptal kız vardı. Tam kasiyer bizle ilgilenirken bir şeyler söylediler sonra kasiyer de söylediklerini onayladı, gülüştüler falan. Ne olup bittiğini anlamayan ben “e onlar bizden ondan önceydi, onların siparişini alabilirsiniz.” diye tüm iyi niyetimi sununca, o aptal kızların aptal bakışlarına mağruz kaldım. O huysuzluğuma rağmen efendi olmaya çalışmamın bedeli bu olmamalıydı. Herneyse, bu olaydan sonra “neyse” diye iç geçirdikten sonra siparişimi verdim. Asıl olay burda başlıyor ve ben yeni bir paragraf açıyorum.

Siparişi verdikten sonra arkadaşım “bana da aynısından” diyince fiyat iki ile çarpıldı normal olarak. Kasanın ekranında yazan fiyatı hala hatırlıyorum: “26.70 TL”. Öğrenci insanlar olduğumuzdan alman usülü yapıcaz tabii ki. Arkadaşa dönüp “ben yarısını karttan vereyim, gerisini sen nasıl istiyorsan öde” dedim. Her şey çok normal şu ana kadar. Sonra kasiyerin boş bakışlarını görünce bir de ona açıklama ihtiyacı duydum ve çok açık ve net şekilde şu cümleyi kurdum: “-kartı uzatarak- buradan yarısını çekiyorsunuz, gerisini arkadaş verecek”. Kasiyer elimden kartı aldı ve hiç beklenmedik bir soru sordu tam o anda: “Ne kadar yarısını?”. Benim bildiğim “yarım”ın(İngilizce: half, Fransızca: moitié, Almanca: hälfte*) tek bir anlamı ve her değişken için tek bir değeri vardır. Gelin görün ki bu kasiyer kızımız, bizim “nasıl ne kadar yarısı?” sorumuza utanmadan bir de “6 yarısı mı, 20 yarısı mı, ne kadar yarısı yani?” diye açıklamada bulundu. Bu açıklamadan sonra kızımızın anlamayacağından çok net şekilde emin olan biz ise “26.70′in yarısı, yani 13.35 çekeceksiniz” diyerek her şeyi çok daha net hale getirdik onun için. Bu yaptığımız açıklama ile yeni bir çığır açtığımıza inanıyorduk ve bu açıklama o kız için her şeyi çok daha açık hale getirmeliydi fakat olmadı.

Yaşadığımız komik olay, açıklamalarımıza rağmen “normal bir hal” almadı ve o kızımız “her şeye” rağmen benim kartımdan tamı tamına 26.70 TL çekmeyi başardı; fakat o olayın çok ilginç bir yanı yok, bu yüzden anlatmayacağım onu. Dönüp baktığımda ise, düşününce şöyle klişe bir şey söylemek uygun geliyor: “ne içtiysen aynısından istiyorum”. Çünkü bize bunları yaşatırken kafasının “yerinde” olması ihtimali benim bile içimi parçalıyor, kızın arkadaşlarını falan düşünemiyorum. Bana yazacak bir şeyler verdiği için de teşekkürlerimi ileteyim de telif hakkı falan patlamasın sonra, nolur nolmaz.

Görüşmek üzere.

*Bu çevirileri sozluk.net mi ne öyle bir yerden yapıştırdım. Tam doğru mudur değil midir bilmiyorum.